Detransitioner — Tranen over pediatrische genderzorg

Een geemotioneerde detransitioner spreekt over haar ervaringen met pediatrische genderzorg.

Over de getuigenis

Een jonge vrouw die zich Claire noemt en zichzelf omschrijft als detransitioner deelt haar verhaal tijdens een hoorzitting van de Amerikaanse Federal Trade Commission (FTC). Zichtbaar geëmotioneerd, met trillende stem, vertelt ze hoe ze als kind in een medisch transitietraject terechtkwam. Ze benadrukt dat ze haar emoties niet kan verbergen, maar dat ze het belangrijk vindt om te spreken omdat wat haar overkwam volgens haar nog steeds bij veel anderen gebeurt.

Een traject dat op haar veertiende begon

Volgens haar relaas kreeg ze een week nadat ze veertien werd testosteron voorgeschreven. Zes maanden later onderging ze een dubbele borstamputatie. Ze stelt dat ze toen te jong was om een tatoeage te laten zetten of auto te rijden en zelfs nog geen algebra had gehad op de middelbare school, maar wel gezonde lichaamsdelen mocht laten verwijderen. Ze beschrijft dat haar werd verteld dat ze zonder deze behandeling waarschijnlijk niet zou blijven leven, en dat medische transitie werd gepresenteerd als de oplossing voor haar leed.

Gevolgen en de roep om volledige voorlichting

Inmiddels twintig jaar oud, zegt ze te leven met klachten zoals bekkenbodemproblematiek en urineverlies. Volgens haar zijn dit bekende risico's die haar nooit zijn uitgelegd op een leeftijd waarop ze de termen niet eens begreep. Ze stelt dat ze, toen ze later eerlijke recensies met haar spijt en complicaties achterliet op de websites van haar chirurg, deze recensies verwijderd zag worden. Ze vergelijkt de manier waarop medische transitie aan haar werd verkocht met productverkoop zonder eerlijke bijsluiter, en noemt dit een vorm van consumentenfraude. Ze pleit niet voor een verbod op transitie voor iedereen, maar voor volledige openheid over alle risico's, mogelijke uitkomsten zoals spijt en alternatieve behandelopties.

Oproep aan toezichthouders

Ze richt zich tot de FTC en de aanwezigen met de oproep om aanbieders en farmaceutische bedrijven aan dezelfde normen te houden als andere sectoren. Ze vraagt om echte informed consent, om toezicht en om waarborgen zodat geen kind meer een behandeling krijgt opgedrongen die niet ongedaan te maken is. Volgens haar horen mensen die nadelige ervaringen hebben de ruimte te krijgen die te delen zonder gecensureerd te worden. Ze sluit af met dank aan de commissie voor de mogelijkheid om als ervaringsdeskundige gehoord te worden.

Bronnen